W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 15 maja 2024 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej (Dz.U. 2024 poz. 834), informujemy, że kompetencje dotyczące opieki nad Polonią i Polakami za granicą w zakresie zadań, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 28, Ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2023 r. poz. 571) od 1 lipca 2024 r. sprawują Senat Rzeczypospolitej Polskiej oraz minister właściwy do spraw zagranicznych.

Z dniem 1 lipca br. Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP (MSZ) przejęło od Kancelarii Prezesa Rady Ministrów RP (KPRM) zadania dotyczące polityki polonijnej.

Decyzją Pani Wiceminister Spraw Zagranicznych RP Henryki Mościckiej-Dendys z dnia 3 lipca 2024 r. nastąpiło rozstrzygnięcie konkursu  dotacyjnego „Polonia i Polacy za Granicą 2024 - Media i Struktury”. Z wynikami konkursu można zapoznać się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej MSZ, na której zamieszczona została lista projektów, na realizację których przyznano dotację.

Jednocześnie informujemy, że obecnie w MSZ RP dobiegają końca prace komisji konkursowej oceniającej oferty złożone w konkursie dotacyjnym ogłoszonym w KPRM „Polonia i Polacy za Granicą 2024 – wydarzenia i inicjatywy polonijne”. Wyniki tego konkursu będą ogłoszone w terminie do końca lipca br.

W najbliższym czasie  zostanie ogłoszony „Konkurs regrantingowy na projekty polonijne 2024”.

Związek Sześciu

Władca małego królestwa krasnoludków nie zwrócił szczególnej uwagi na zawiadomienie jakie otrzymał o powstaniu Związku Sześciu. Przeczytał pobieżnie kilka początkowych zdań i odłożył pismo na bok. Ze swojej strony bardzo lubił zarówno liczbę jak i numer sześć. Często grywał w kości stąd wynikała jego sympatia do sześciu kropek pojawiających się na kostce.

Królowa natomiast przeczytała i przeanalizowała uważnie każde słowo listu, z którego wynikało, że Związek w swoim założeniu jest ciałem doradczym i konsultacyjnym.

- Czy to znaczy, że jako monarchowie nie wywiązujemy się należycie z powierzonych nam obowiązków? – pomyślała.

Nie znalazła żadnej informacji na temat kim są członkowie Związku (jak wiadomo z nazwy powinno ich być sześciu) i gdzie jest jego siedziba.

Będąc osobą pozytywną z natury uspokoiła się jednocześnie stwierdzeniem, że niejednokrotnie a nawet bardzo często zasięgnięcie drugiej czy trzeciej opinii jest bardzo cenne co wynikało z otrzymanego zawiadomienia.

Podzieliła się swoimi uwagami z małżonkiem, ale ten oprócz typowego pytania: Czy mam się tym zająć natychmiast? - nie był zainteresowany dalszą rozmową.

- Oczywiście, że nie – odpowiedziała spokojnie Królowa.

- A więc zajmę się tym jutro, zgodnie z przysłowiem „Co się odwlecze to nie uciecze” – dodał Król.

Królowa nie będąc pewną, kiedy nastąpi wspomniane przez Króla „jutro” pokazała zawiadomienie Jego Ekscelencji, który po przeczytaniu dokumentu podzielił jej opinię.

- Porozmawiam o tym z Królem – obiecał – jak również na temat stanu królewskiego skarbca.

Królowa podziękowała mu z wdzięcznością. Jedyna córka wychodziła właśnie za mąż i niezbędne było przygotowanie dla niej posagu a od pewnego czasu skarbiec miał coraz mniejsze i mniejsze zasoby. Ponadto na wypadek wojny nie było wystarczająco pieniędzy na pokrycie kosztów uzbrojenia rycerzy. Królowa ceniła uwagi i rady Jego Ekscelencji bardzo wysoko. Co prawda na dworze nie był zbyt lubiany, uważany za osobę oschłą i nieprzystępną. Nigdy jednak nie odmówił jej pomocy służąc wiedzą i doświadczeniem.

Natomiast Król, po wyjściu Królowej z komnaty siedział przez moment w zamyśleniu. To prawda, powinien dokładniej zapoznać się z treścią zawiadomienia. No i skarbiec jest prawie pusty a poddani nie są zadowoleni z jego rządów.

- Zajmę się tym jutro – pomyślał – po co zawracać sobie głowę takimi przykrymi myślami. Czy nie lepiej skierować je na rzeczy bardziej przyjemne?

Jedna z dworek Królowej zwróciła jego szczególną uwagę. Młoda, energiczna i nadzwyczaj miła. Nie żeby miał coś do zarzucenia Królowej. Dzięki stylowi życia i diecie jakiej przestrzegała nadal miała idealną figurę i piękną cerę. Oddana jemu i królestwu, inteligentna i wrażliwa w wielu sytuacjach życia była jego jedyną podporą. Dbała znakomicie o zamek, który mimo wieku nadal był w idealnym stanie.

- Jednak, jednak – westchnął Król.

Będąc wieczorem w królewskiej alkowie zapytał małżonkę:

- Czy masz pełne zaufanie do wszystkich swoich dworek?

- Oczywiście, że tak, dlaczego pytasz?

- Jeden z moich sekretarzy zauważył na dziedzińcu jak twoja najmłodsza dworka w rozmowie z rycerzem niezbyt pochlebnie wypowiadała się o tobie.

- Jeśli tak, porozmawiam z nią przy najbliższej sposobności.

Jak to dobrze, że Królowa niczego nie podejrzewa – pomyślał Król – i zasną spokojnie.

Jak to dobrze, że wiem do czego zmierza Król – pomyślała Królowa – i również zasnęła spokojnie.

W poczuciu odpowiedzialności i wrodzonej dociekliwości Jego Ekscelencja postanowił, na ile to było możliwe i bezpieczne, zgromadzić informacje na temat Związku Sześciu. Używając zaufanych kontaktów zdołał ustalić pewne detale, po czym poprosił o audiencję Króla, żeby zaproponować swój punkt widzenia i ustalić odpowiednią strategię postępowania. Król pochłonięty bardziej sprawami personalnymi niż dotyczącymi królestwa wysłuchał kilka początkowych uwag i używając jako wymówki pilniejsze na niego czekające obowiązki, zakończył w krótkim czasie rozmowę. Nie pozostawało nic innego jak udać się do Królowej i jej zdać relację.

Królową Jego Ekscelencja zastał w ogrodzie, spacerującą samotnie pomiędzy klombami obsadzonymi krzewami bukszpanu. Było to doskonałe miejsce na omówienie delikatnych, poufnych spraw dotyczących królestwa bez obawy, że treść rozmowy trafi do niepożądanych uszu.

- Najjaśniejsza Pani – ciało, o którym rozmawialiśmy zostało powołane dwie dekady temu. Początkowo jako luźny związek wysoko postawionych obywateli reprezentujących kilka sąsiednich królestw, działających w imię najwyższych i najszlachetniejszych ideałów. Mając służyć dla dobra obywateli, stopniowo stracił z horyzontu pierwotne cele i przekształcił się w organ kontrolujący życie polityczne, gospodarcze i społeczne większości naszego kontynentu. Nie jest dla nikogo wiadome (oprócz członków oczywiście) kim są osoby w nim zasiadające, domyślając się, że liczba ich jest sześć. Dla przykładu, wybuchające konflikty zbrojne, czas ich trwania i sposób wygaszania są z góry ustalone przez tą organizację. Nie jest możliwe przeciwstawić się tak potężnej sile. Jest osiągalne natomiast, w pewnych granicach, negocjowanie i uzyskanie kompromisów.

Z lekko pochyloną w dół głową Królowa wysłuchała uważnie każdego słowa, jednocześnie wybiegając myślami w najbliższą przyszłość, w poszukiwaniu jak najkorzystniejszych rozwiązań.

W takiej pozycji zauważył ją Król z okna komnaty, gdzie zwykła spędzać czas z dworkami zajmując się robótkami ręcznymi.

- Z pewnością Jego Ekscelencja udziela małżonce porad jak być wzorową żoną – z zadowoleniem pomyślał Król.

Wychodząc z komnaty spojrzał mimochodem na dworkę, która tak mu się podobała w ostatnim czasie. W kilkanaście minut po wyjściu Króla dworka opuściła komnatę również w poszukiwaniu odpowiednich nici do wyreperowania królewskiej koszuli nocnej.

- Wyglądasz na zmęczonego i zmartwionego w ostatnich dniach – powiedziała dworka do Króla zapinając gorset.

- Zgodnie z obowiązującymi regułami nie powinienem powierzyć ci tajemnicy o wadze państwowej, ale ufam ci bezgranicznie. Otóż, z niezrozumiałego powodu otrzymałem pismo od Związku Sześciu zawierające informacje na temat działalności tej organizacji. Pozornie nie ma nic w tym niepokojącego, ale nie przestaję myśleć o nim jakbym podejrzewał, że coś za tym się kryje.

- Powinieneś odpocząć i zająć się bardziej przyjemnymi sprawami – nadmieniła młoda kobieta wychodząc z komnaty.

Życie na zamku toczyło się w od dawna w ustalonym rytmie. Król grywał w kości z ministrami a Królowa spędzała czas w swoich komnatach w towarzystwie dworek, często rozmawiając z nimi na różne tematy. Stąd była dobrze poinformowana o ich rodzinach i najbliższych znajomych, jak również o kulisach życia na zamku. Podczas jednej z rozmów dworka wyjątkowo podobająca się Królowi poprosiła Królową o kilka dni ulgi w obowiązkach, ponieważ chciała udać się w odwiedziny do siostry spodziewającej się w niedługim czasie dziecka. Królowa chętnie wyraziła zgodę prosząc, aby nie przedłużała pobytu bez ważnych powodów. W dwa dni później dworka wyruszyła w drogę, zabierając ze sobą podarki uprzednio przygotowane na polecenie Królowej. Powróciła niebawem, przywożąc ze sobą kilka nowych sukien jako podziękowanie za pomoc przy nowonarodzonym dziecku.

Królowa parokrotnie rozpoczynała rozmowę z małżonkiem na temat Związku Sześciu jak również stanu finansów królestwa. Król niechętnie podejmował dyskusję, najczęściej kończąc ją swoim ulubionym powiedzeniem:

- Zajmę się tym jutro.

Tymczasem w królestwie poddani coraz głośniej i bardziej dobitnie wyrażali niezadowolenie z obecnego stanu gospodarczego i politycznego królestwa. Było oczywiste, że zbliża się nieuchronnie czas podjęcia odpowiednich decyzji.

Podczas piątkowej wieczerzy, składającej się tradycyjnie z pieczonego łososia, Królowa powiadomiła obecnych o zamiarze udania się z wizytą do Królowej Matki. Kobieta będąc w zaawansowanym wieku wyrażała chęć rozmowy z córką na temat najbliższej przyszłości.

Król zgodził się z pewnym ociąganiem, gdyż nie darzył teściowej dużą sympatią a ponadto obawiał się, że może wyrazić chęć zamieszkania na królewskim zamku. Była to osoba o wysokiej spostrzegawczości i wyostrzonym zmyśle obserwacji.

- Może domyśleć się o moich spotkaniach z dworką Królowej, co by skomplikowało sytuację.

Po dwutygodniowym pobycie w siedzibie Królowej Matki, Królowa wróciła na zamek. Król znalazł ją w pogodnym nastroju, spokojną i zrelaksowaną, nie powracającą ani do tematów politycznych ani finansowych.

Spokój życia królewskiego dworu zakłócił list Związku Sześciu przesłany przez umyślnego posłańca. Z treści wynikało jednoznacznie żądanie natychmiastowego przybycia Króla do siedziby Związku. Wczesnym rankiem dnia następnego Król w towarzystwie nielicznej straży, co było podkreślone w liście, wyruszył w podróż. Markotny, w posępnym nastroju, obawiający się najgorszego zasiadł przy dębowym stole w oczekiwaniu na pojawienie się członków Związku. Czas płynął wyjątkowo leniwie, służący kilkakrotnie obrócił klepsydrę, co napawało Króla wzmożonym niepokojem. Wsłuchując się w najdelikatniejsze dźwięki dochodzące z zamku, zarejestrował natychmiast kroki kilku osób nadchodzących przyległym do komnaty korytarzem. Sześć postaci w długich sukmanach, z kapturami zsuniętymi na twarze całkowicie je zasłaniające, zasiadło naprzeciw Króla.

Głos zabrał siedzący po lewej stronie członek Związku:

- Wnikliwie przeanalizowaliśmy sytuację królestwa i z przykrością musimy zauważyć, że zarówno pod względem ekonomicznym jak również społecznym, nie jest zadawalająca. Czy możemy w najbliższym czasie oczekiwać podjęcia zdecydowanych kroków wiodących w kierunku widocznej poprawy?

Król należał do osób, które w sytuacji ekstremalnie stresującej nie są w stanie w sposób szybki i klarowny sformułować odpowiedzi. Po krótkim okresie oczekiwania inny członek Związku powiedział:

- Zatem sugerujemy wywołanie wojny z którymś z sąsiadów co zdecydowanie da pożądany bodziec dla gospodarki.

- Jestem osobą raczej unikającą konfliktów – odpowiedział niezdecydowanie Król.

- Ależ wojna oznacza pokój. Poddani nie będą mieli czasu ani ochoty zajmować się innymi problemami niż zapewnienie zaspokojenia podstawowych potrzeb swoim rodzinom. W ostateczności wszystko sprowadza się do miski ciepłej strawy na stole i bezpiecznego miejsca schronienia dla bliskich.

Król sprawiał wrażenie nieobecnego, pochłoniętego we własnych myślach, wyraźnie nieprzekonanego do propozycji.

- Może ogłoszę wybory – zaproponował nieśmiało – pozwalając poddanym na upust nadmiernego napięcia i niezadowolenia oraz możliwości wyrażenia opinii. Na wypadek, gdyby zaproponowano moją abdykację czuję się z tą propozycją bardzo bezpiecznie, gdyż jak wiadomo obowiązujące ponad wszystkim prawo mówi o możliwości zmiany Króla tylko w jednej sytuacji, po jego śmierci, co mi na razie nie grozi. W ten sposób upiekę dwie pieczenie przy jednym ogniu.

Tu przerwał mu niespodziewanie inny członek Związku Sześciu mówiąc:

- Powinieneś wiedzieć, że gdyby wybory miały sens nigdy by nie miały miejsca, jak również ważne jest kto liczy głosy. Decyzja należy do ciebie, my oczekujemy wyraźnych zmian w najbliższej przyszłości i prosimy nie odnosić do tego zagadnienia powiedzenia: Zajmę się tym jutro.

Król powrócił na zamek w jeszcze bardziej posępnym nastroju niż go opuścił. Zamknięty w swojej komnacie przyjmował jedynie służbę donoszącą posiłki. Królowa zaniepokojona zachowaniem męża, obawiająca się o jego zdrowie, wielokrotnie wysyłała dworki z prośbą o możliwość rozmowy. Niestety nawet „poselstwo” jego ulubionej dworki nie przynosiło oczekiwanych rezultatów.

Po upływie kilku niespokojnych dni Król rozesłał posłańców do Królowej, Jego Ekscelencji i wszystkich ministrów żądając, aby natychmiast stawili się w sali koronacyjnej. Jego Ekscelencja przybył pierwszy, wkrótce wszystkie wezwane osoby.

- Postanowiłem ogłosić wybory – zaanonsował stanowczym tonem Król – najdalej jak w przyszłym tygodniu roześlę gońców, aby powiadomili poddanych o terminie oraz obowiązujących zasadach.

Panująca w sali koronacyjnej prawie absolutna cisza osiągnęła wymiar gęstej mgły. Nikt z zebranych nie wyraził opinii dotyczącej królewskiej decyzji, co mogło oznaczać z jednej strony jej poparcie, z drugiej krytykę jak również brak zdania. Królowi nie zależało w tym momencie na uzyskaniu informacji zwrotnej od jego poddanych, jak najszybciej chciał zakończyć audiencję i powrócić do swoich komnat. Pierwsza poruszyła się Królowa, powoli zmierzając do wyjścia zatrzymała się na moment i odwracając się w kierunku Króla stwierdziła równie stanowczym tonem:

- Powinieneś wiedzieć, że gdyby wybory miały sens nigdy by nie miały miejsca.

Dworka, która tak podobała się Królowi zbliżyła się do Królowej podając jej skrawek papieru.

- Ach, prawda. Ważne jest również kto liczy głosy.

Po czym opuściła salę wraz ze wszystkimi towarzyszącymi jej dworkami.